نتایج
اولیه تحقیقات روی مغز این فیزیکدان برجسته چندان جالب از آب در نیامد،
چون مغز اینشتین حتی از متوسط ابعاد انسانهای دیگر هم کوچکتر بود و بر اثر
افزایش سن دچار زوال شده بود. اما بعدتر در سال 1985 معلوم شد در دو بخش
مغز او نسبت سلولهای غیر عصبی به ازای هر نورون ( سلول عصبی ) به طرز عجیبی
بیشتر از بقیه افراد است. هاروی در سال 1990 کشف کرد قسمت بالایی وسط
نیمکره مغز اینشتین که لوب یا لخته آهیانه نامیده می شود، فاقد یک ساختار
شیار مانند رایج در مغز انسانهای دیگر است. محققان می گویند احتمالا این
فقدان باعث شده اتصالات عصبی که وظیفه درک فضایی و محاسبات را بر عهده
دارند، بیشتر شوند.
به تازگی دین فالک، انسان شناس دانشگاه ایالتی
اوهایو و همکارانش 12 عدد از عکسهای هاروی را از موزه ملی سلامت در ایالا
متحده قرض گرفته و آنها را با تصاویر مشابه از 85 نمونه مغز دیگر مقایسه
کرده اند. در این تحقیق ساختارهایی مشخص شدند که در تحقیقهای قبلی نادیده
مانده بود. مثلا توسعه بیش از حد قشر حسی نیمکره راست مغز احتمالا باعث شده
بود اینشتین ویولن نواز خوبی از آب در بیاید. پیچیدگی ها و الگوهای چین ها
در نقاط خاصی از مغز اینشتین مثل قشر جلویی پیشانی، لوب آهیانه و قشر
بینایی متفاوت است. ساختار چین ها در قشر پیشانی که برای تفکر انتزاعی از
جنس افکاری شبیه نظریه نسبیت کافی در اختیار مغز به کار می رود، بسیار
پیچیده است و احتمالا این پیچیدگی فضا و ساختار عصبی کافی در اختیار مغز او
قرار داده تا بتواند به طرز غیر متعارفی فکر کند.
پیج فیسبوک :
منبع : مجله دانستنی ها - شماره 68
Read More : http://
http://